പേനയും പെന്‍സിലും(കൊച്ചുകഥ)

ഒരിക്കല്‍ ഒരു പേന പെന്‍സിലിനെ കളിയാക്കി

" എണ്റ്റെ കഴിവിണ്റ്റെ പകുതിപോലും നിനക്കില്ല. നിണ്റ്റെ അഗ്രഭാഗം വളരെ ദുര്‍ബലവും ഒന്നു താഴെ വീഴുമ്പോള്‍ തന്നെ ആയുസ്സറ്റ്‌ പോകുന്നവനുമാണ്‌ നീ. നിണ്റ്റെ എഴുത്തിനോ ഒരു ഭംഗിയുമില്ല, എണ്റ്റത്ര തെളിച്ചവുമില്ല. നിന്നേക്കാള്‍ വിലകൂടിയവനുമായ എനിക്ക്‌ നിന്നോട്‌ സഹതാപം തോന്നുന്നു, ഇങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നതിലും ഭേദം മരിക്കുന്നതാണ്‌"
ഇതെല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട്‌ നമ്മുടെ പെന്‍സില്‍ മിണ്ടാതെ , തണ്റ്റെ ദൌര്‍ബല്യങ്ങളെ പറ്റി ഓര്‍ത്ത്‌ വിഷമിച്ചിരുന്നു

അപ്പോഴാണ്‌ കൂട്ടുകാരനുമൊത്ത്‌ പേനയുടെ ഉടമസ്ഥനായ പയ്യന്‍ മുറിയിലേക്ക്‌ കയറിവന്നത്‌.

"അളിയാ ഇനി അങ്ങോട്ട്‌ project Workഉം Drawings ഉം തന്നെ . അതിനാല്‍ നമ്മുടെ പെന്‍സില്‍ തന്നെ ശരണം"
എന്നിട്ട്‌ അവന്‍ പെന്‍സിലെടുത്ത്‌ കൂട്ടുകാരനോടായി പറഞ്ഞു.

"എനിക്ക്‌ ഈ പെന്‍സില്‍ ഒരു ഐശ്വര്യമാ. ഇതുകൊണ്ട്‌ വരച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാDrawingngsനും എനിക്ക്‌ 90ശതമാനത്തില്‍ കൂടുതല്‍ മാര്‍ക്ക്‌ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്‌. "

ഇതൊക്കെ കേട്ട്‌ ഒരു പൊട്ടനെ പോലെ പേന മിണ്ടാതിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ പുകഴ്ത്തുമെന്ന് കരുതി അവന്‍ അഹങ്കാരത്തോടെ ഞെളിഞ്ഞു നിന്നു. പയ്യന്‍ പേനയെടുത്ത്‌ കൂട്ടുകാരനോട്‌ പറഞ്ഞു.
"ഈ പേനയും നല്ല ഉഗ്രന്‍ പേനയാ"

പേന നടുനിവര്‍ത്തി ഞെളിഞ്ഞുകൊണ്ട്‌പെന്‍സിലിനെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി

"പക്ഷേ ഇപ്പോള്‍ ഇതില്‍ പഴയതുപോലെ മഷി ഇറങ്ങുന്നില്ല. മാത്രവുമല്ല ഇതിപ്പോള്‍ പഴയ ഫാഷനാണ്‌.എനിക്ക്‌ മാമന്‍ ഒരു പുതിയ ഫോറിന്‍ പേന തന്നിട്ടുണ്ട്‌. അതിനാല്‍ ഞാന്‍ ഇതു കളയുകയാണ്‌"

പേന ആ പയ്യണ്റ്റെ കയ്യിലിരുന്നു ഞെരിപിരികൊണ്ടു. ഫ്ളാറ്റിലെ ജനലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ അത്‌ താഴെയുള്ള റോഡില്‍ വന്നു വീണതും ഏതോ വാഹനം അതിവേഗം അതിണ്റ്റെ കഥ കഴിച്ചതും നിമിഷനേരങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലായിരുന്നു. പഴയ പേനയുടെ സ്ഥാനത്ത്‌ ഫോറിന്‍പേന സ്ഥലം പിടിച്ചു. അവന്‍ കാഴ്ചയില്‍ അതി സുന്ദരനായിരുന്നു. തൊട്ടടുത്ത്‌ പെന്‍സിലിനെ കണ്ട അവന്‍ ആഹ്ളാദത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"ഹോ കുറെ കാലം കൂട്ടുകാരെ ആരെയും കാണാതെ ആ നശിച്ച പാക്കറ്റിനുള്ളില്‍ ഞെരിപിരി കൊള്ളുകയായിരുന്നു. എന്തായാലും ഇനിയുള്ള കാലം നമുക്ക്‌ പായാരം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിവിടിരിക്കാം"
അതുകേട്ട്‌ പെന്‍സിലിണ്റ്റെ മനസ്സ്‌ നിറഞ്ഞു. ആ നല്ല ചങ്ങാതിയുടെ സാമിപ്യം അവനില്‍ ഒരു പുതിയ ഉണര്‍വുണ്ടാക്കിയിരുന്നു.

“ജോലി കിട്ടാന്‍ പരിശ്രമം ജോലി കിട്ടിയാല്‍ വിശ്രമം” (Short Story)

രാവിലെ പത്രം മുഴുവന്‍ വായ്ച്ചുതീര്‍ത്ത്‌ വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോള്‍ സമയം പത്തര. അയാള്‍ക്ക്‌ വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇന്ന്‌ താന്‍ പതിവിലും അര മണിക്കൂറ്‍ നേരത്തെയാണല്ലോ ? ഓഫീസിലേക്കുള്ള യാത്രക്കിടയില്‍ പരിചയക്കാരാരെയും വെറുതെ വിട്ടില്ല. എല്ലാവരോടും മനസ്സ്‌ നിറയെ സംസാരിച്ച്‌ ആരെയും വെറുപ്പിക്കാതെ ഓഫീസിലെത്തിയപ്പോള്‍ സമയം പതിനൊന്നേ കാല്‍. അയാള്‍ക്ക്‌ അയാളോട്‌ തന്നെ വലിയ ബഹുമാനം തോന്നി കാരണം അതു വരെ ആരും ഓഫീസില്‍ എത്തിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. അറ്റെന്‍ഡന്‍സ്‌ രജിസ്റ്ററില്‍ അയാള്‍ ആത്മാഭിമാനത്തോടെ ഒപ്പിട്ടു. അതിനുശേഷം സീറ്റില്‍ വന്നിരുന്നപ്പോഴാണ്‌ പതിവ്‌ ചായയുടെ കാര്യം മനസ്സിലേക്കൊടിയെത്തിയത്‌. കൂട്ടിനാരെയും കിട്ടാത്ത ദേഷ്യത്തില്‍ അയാള്‍ ഓഫീസിലെ ഫോണ്‍ കയ്യിലെടുത്ത്‌ അര മണിക്കുറോളം ദൂരെയുള്ള അളിയനുമായി സംസാരിച്ച്‌കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ അയാളുടെ സഹവര്‍ക്കന്‍മാരില്‍ ഒരാള്‍ എത്തി. "ഞാന്‍ ചായ കുടിക്കാന്‍ പോകുന്നു. വരുന്നുണ്ടോ ?"

വിളി കേട്ട പാതി അയാള്‍ ചായക്കടയിലേക്ക്‌ തിരിക്കുന്നു. അവിടെ വച്ച്‌ അന്ത്യകൂദാശയെപ്പറ്റിവിശദമായ ചര്‍ച്ച. ഓഫീസിലെത്തിയപ്പോള്‍ അയാള്‍ നന്നേ അവശനായിരുന്നു. ഫാന്‍ ഫുള്‍സ്പീഡിലിട്ടുകൊണ്ട്‌ ഒരാഴ്ച്ചയായി മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫയലിന്‍മേല്‍ തല വച്ച്‌ അയാള്‍ സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങി. സമയം ഒരു മണിയായപ്പോള്‍ സഹവര്‍ക്കന്‍മാരുടെ ബഹളം കൊണ്ടാവാം അയാള്‍ ഉണര്‍ന്നു. വിശപ്പിണ്റ്റെ വിളി തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അയാള്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ച്‌കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ്‌ Day & Night Cricket Match നെ പ്പറ്റി ഓര്‍മ്മ വന്നത്‌ . ഹാഫ്‌ ഡേ ലീവ്‌ ഒരു പ്രഹസനം പോലെ എഴുതിവച്ചിട്ട്‌ അയാള്‍ വീട്ടിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു അയാളുടെ മനസ്സിലാകെ Toss നെ ക്കുറിച്ചുള്ള ടെന്‍ഷന്‍ ആയിരുന്നു.


ഗുണപാഠം

ഒരു ഹര്‍ത്താല്‍ വന്നാല്‍ ഗവന്‍മെണ്റ്റിന്‌ ഒരു കോടി ലാഭം

വിദ്യാവാണിഭം

അപ്പൂപ്പനും അമ്മൂമ്മയും വല്ലാത്തൊരു കണ്‍ഫ്യുഷനിലാണ്‌. മകളുടെ കുഞ്ഞിന്‌ ഒരു വയസ്സ്‌ തികയാന്‍ പോവുകയാണ്‌. കുഞ്ഞിന്‌ എന്തെങ്കിലും വിശിഷ്ടമായ ഒരു ഉപഹാരം നല്‍കണം. അത്‌ തങ്ങള്‍ മരിച്ചാലും ഓര്‍ക്കത്തക്ക ഒന്നാവുകയും വേണം. അപ്പോഴാണ്‌ അമ്മൂമ്മക്ക്‌ ഒരു പുതിയ idea കിട്ടിയത്‌. അപ്പൂപ്പന്‌ അത്‌ കേട്ടപ്പോല്‍ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി തണ്റ്റെ ഭാര്യയുടെ ബുദ്ധിയില്‍ അഭിമാനം തോന്നി. അവര്‍ ബാങ്കില്‍ നിന്നും രണ്ട്‌ ലക്ഷം രൂപയുമായി വീടിന്‌ തൊട്ടടുത്ത്‌ ഉള്ള Aided സ്ക്കൂളിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു. അവിടെ മാനേജ്മെണ്റ്റിണ്റ്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ടീച്ചേഴ്സിനു വേണ്ടി ഒരു Internet Cafe നിര്‍മ്മിക്കുന്നതിന്‌ എങ്ങനെ ഫണ്ട്‌ സ്വരൂപിക്കണമെന്നുള്ള ചര്‍ച്ച നടക്കുകയായിരുന്നു. അവര്‍ രണ്ടുപേരും സ്ക്കൂളിലെ പഴയ അധ്യാപകരായിരുന്നതിനാല്‍ ചര്‍ച്ചയില്‍ അവര്‍ക്കും സ്വാഗതമരുളി. മാനേജര്‍ അവരോട്‌ അവരുടെ പുതിയ പ്രൊജക്ടിന്‌ സാമ്പത്തിക സഹായം നല്‍കണമെന്ന് തുടക്കത്തില്‍ തന്നെ അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു.


ഇതൊരു നല്ല അവസരമാക്കി പേരക്കുട്ടിക്കുവേണ്ടിയുള്ള തങ്ങളുടെ ആവശ്യം അവര്‍ അവതരിപ്പിച്ചു.

"മകളുടെ കുഞ്ഞിന്‌ അടുത്ത മാസം ഒരു വയസ്സ്‌ തികയുകയാണ്‌. അവള്‍ പഠിച്ചിറങ്ങിക്കഴിയുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്കിവിടെ ഒരു ജോലി ശരിപ്പെടുത്തികൊടുക്കണം . അതിന്‌ അഡ്വാന്‍സായി രണ്ട്‌ ലക്ഷം രൂപയുമായി വന്നിരിക്കുകയാണ്‌ ഞങ്ങള്‍"

ഇത്‌ കേട്ട്‌ മാനേജര്‍ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. "അടുത്ത ഇരുപത്‌ വര്‍ഷത്തേക്ക്‌ അധ്യാപകരെ ബുക്ക്‌ ചെയ്ത്‌ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മകള്‍ക്ക്‌ ഒരു വയസ്‌ തികയുന്നത്‌ വരെ എന്തിനാണ്‌ കാത്തിരുന്നത്‌. എന്തായാലും ഇരുപതു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞു ജോലി മതിയെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും പരിഗണിക്കാം "

അപ്പോഴാണ്‌ വളരെ വൈകിപ്പോയെന്ന് അവര്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലായത്‌. എങ്കിലും മകള്‍ക്ക്‌ ഇരുപത്‌ വയസ്സിനു ശേഷമുള്ള ജോലി ഉറപ്പിച്ച ശേഷം അവര്‍ അവിടെ നിന്നും മടങ്ങി.



ചിന്താശകലം :-
Aided School കള്‍ നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തെ AIDS ആണ്‌. ശമ്പളം നല്‍കുന്നത്‌ സര്‍ക്കാര്‍, അധ്യാപകരെ നിയമിക്കുന്നത്‌ ലക്ഷങ്ങള്‍ കോഴ വാങ്ങി മാനേജ്‌ മെണ്റ്റുകള്‍.

ഉപ്പുമാവും ഉപ്പുമാങ്ങയും (കൊച്ചുകഥ)

ഉച്ചഭക്ഷണം കൂട്ടുകാരുമായി പങ്കിട്ടതിനാല്‍ കുട്ടണ്റ്റെ വിശപ്പ്‌ സ്കൂള്‍ വിടാറായപ്പോഴേക്കും ഇരട്ടിച്ചിരുന്നു. വിദ്യാലയത്തിണ്റ്റെ തെക്കുഭാഗത്തു നിന്നിരുന്ന മാവില്‍ നിന്നും വിളഞ്ഞ മൂവാണ്ടന്‍ മാങ്ങ പറിച്ചു തിന്ന്‌ വിശപ്പടക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ്‌ വിവിധതരം മാങ്ങകളെപ്പറ്റിയുള്ള വിവാദം അരങ്ങേറിയത്‌. ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വീട്ടിലുള്ള മാങ്ങകളെപ്പറ്റി വിവരിക്കുകയായിരുന്നു, അവരില്‍ചിലര്‍ രംഗത്തിനു കൊഴുപ്പു കൂട്ടാന്‍ കല്ലു വെച്ച നുണകളും പറഞ്ഞു സ്കൂളിനല്‍പ്പമകലെയുള്ള പട്ടണത്തിലെ ഫ്ളാറ്റില്‍ കഴിയുന്ന കുട്ടന്‌ മാങ്ങകളെപ്പറ്റി പറയുവാനൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. കൂട്ടുകാരില്‍ ചിലര്‍ കുട്ടനെ കളിയാക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. അവനപ്പോള്‍ ഗൌരവത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു.- "എണ്റ്റെ വീട്ടിലുമുണ്ട്‌ മാവും, മാങ്ങയും. മുഴുവന്‍ ഉപ്പ്‌. ഉപ്പുമാവും ഉപ്പുമാങ്ങയും

വാട്ടര്‍ കമോണ്‍.

നളിനിക്ക്‌ എങ്ങനെയെങ്കിലും മകന്‍ നല്ലവണ്ണം ഇംഗ്ളീഷ്‌ സംസാരിക്കണമെന്ന ഒരാഗ്രഹമേയുള്ളൂ. അവന്‍ മമ്മിയെന്ന് വിളിക്കാതെ അമ്മയെന്ന് വിളിക്കുന്നത്‌ അവള്‍ വിഷമത്തോടെ സഹിക്കും. ഡാഡിയെ അച്ചായെന്ന് വിളിക്കുന്നതിനെതിരെ നളിനി പലപ്പോഴും മകനെ കണക്കറ്റ്‌ ശകാരിക്കാറുണ്ട്‌.എന്നാലും അവന്‍ അനുസരിക്കാറില്ല, ദേവേട്ടണ്റ്റെ മൌനമായ പിന്തുണ കൂടി ഉള്ളതിനാലാണ്‌ അവന്‍ തീരെ അനുസരിക്കാതിരിക്കുന്നതെന്ന് അവള്‍ക്ക്‌ നന്നായി അറിയാം. മകനെ ഇംഗ്ളീഷ്‌ മീഡിയത്തില്‍ പഠിപ്പിക്കാന്‍ സമ്മതിച്ചത്‌ താന്‍ എത്ര തൊണ്ട കീറിയിട്ടാണെന്ന് നളിനിക്കേ അറിയൂ. മകനെ സമരം ധാരാളമുള്ള, അച്ചടക്കം തീരെയില്ലാത്ത ഗവണ്‍മണ്റ്റ്‌ സ്കൂളില്‍ നിന്ന് മാറ്റാന്‍ തീരുമാനിച്ചതോടെയാണ്‌ അവന്‍ തന്നില്‍ നിന്നും അകന്നതെന്നും നളിനി കരുതുന്നുണ്ട്‌.

തന്നില്‍നിന്ന്‌ താല്‍ക്കാലികമായി അകന്നാലും മകന്‍ ഇംഗ്ളീഷ്‌ ഇടതടവില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നത്‌ അഭിമാനത്തോടെ കേള്‍ക്കുന്ന കാലം വിദൂരമല്ലെന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ്‌ അവള്‍. തനിക്ക്‌ നേടിയെടുക്കാന്‍ പറ്റാഞ്ഞത്‌ മക്കളിലൂടെ നേടിയെടുക്കാനാണല്ലോ ഓരോ മാതാപിതാക്കളും ശ്രമിക്കുന്നത്‌. അങ്ങനെയൊരു ചിന്തയും നളിനിക്കുമുണ്ടായിരുന്നു.

ഫ്ളാറ്റിലെ കൂട്ടുകാരികള്‍ അനായാസം ഇംഗ്ളീഷ്‌ സംസാരിക്കുന്നത്‌ കാണുമ്പോള്‍ തണ്റ്റെ ഗ്രാമത്തില്‍ ഇംഗ്ളീഷ്‌ മീഡിയം സ്കൂളില്ലാതിരുന്നതിനെക്കുറിച്ച്‌ വേദനയോടെ ഓര്‍ത്തുപോകാറുണ്ട്‌. പക്ഷെ മലയാളം മീഡിയത്തില്‍ പഠിച്ചിരുന്ന ദേവേട്ടന്‍ അനായാസം ഇംഗ്ളീഷ്‌ സംസാരിക്കുന്നത്‌ കാണുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്കതൊരു അത്ഭുതമായിരുന്നു. ഒരു തവണ അവള്‍ തണ്റ്റെ സംശയം ഭര്‍ത്താവിണ്റ്റെ മുമ്പില്‍ അവതരിപ്പിച്ചു.
"ദേവേട്ടന്‍ എങ്ങനെയാണ്‌ ഇത്ര മനോഹരമായി ഇംഗ്ളീഷ്‌ സംസാരിക്കുന്നത്‌"

"നമ്മള്‍ ഗ്രാമ്മര്‍ നോക്കി സംസാരിക്കാന്‍ശ്രമിക്കുന്നതിനാലാണ്‌ ഇംഗ്ളീഷ്‌ സംസാരിക്കാന്‍ അറയ്ക്കുന്നത്‌. മലയാളം സംസാരിക്കുമ്പോല്‍ വ്യാകരണം നോക്കാറുണ്ടോ. ആശയം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ളതാണ്‌ ഭാഷ. അതിനെ അങ്ങനെയെ കാണാവൂ, അല്ലാതെ STATUS SYMBOL ആകരുത്‌ ഭാഷ"

അവസാനമെപ്പോഴും തനിക്കിട്ടൊരു കുത്തുവാക്ക്‌ കാണുമെന്ന്‌ നളിനിക്കുറപ്പുള്ളതിനാല്‍ അവള്‍ അതുകേട്ടിട്ട്‌ മൌനം പാലിച്ചു. പക്ഷെ ഭര്‍ത്താവിണ്റ്റെ വാക്കുകള്‍ അവള്‍ വേദവാക്യമായി എടുത്തൂ. താന്‍ പാസ്സായില്ലെങ്കിലും എന്തായാലും പ്രീഡിഗ്രി വരെ പോയതല്ലെ, ധൈര്യത്തൊടെ ഇംഗ്ളീഷ്‌ സംസാരിക്കാന്‍ അവള്‍ മനസ്സുകൊണ്ടുറച്ചു. കുറെ വാക്കുകള്‍ , ഇംഗ്ളീഷ്‌ പഠനസഹായി വഴി ഹൃദിസ്ഥമാക്കി. ഇനി തണ്റ്റെ അറിവ്‌ പ്രകടമാക്കാന്‍ ഒരു വേദിക്ക്‌ വേണ്ടി അവള്‍ കാത്തിരുന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഫ്ളാറ്റിലെ പുതുവത്സരാഘോഷപരിപാടികള്‍, സ്ത്രീരത്നങ്ങളുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ തകൃതിയായി അരങ്ങേറുകയായിരുന്നു. നാരികള്‍ക്ക്‌ ആഘോഷിക്കാം , കാരണം പുരുഷരത്നങ്ങളില്‍ ഭൂരിഭാഗവും പാമ്പായും വാളായും മറ്റ്‌ സ്ഥലങ്ങളില്‍ നിലയുറപ്പിക്കാന്‍ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട്‌ പുതുവത്സരം ആഘോഷിക്കുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെ പരിപാടികളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ്‌ പുതുവത്സര വിരുന്നും തരുണീമണികള്‍ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ , നളിനിക്ക്‌ വെള്ളം കൊടുക്കുവാന്‍ വൈകി. കുറേനേരം കാത്തിരുന്നിട്ടും നളിനി ദേഷ്യത്തോടെ, തണ്റ്റെ അറിവ്‌ പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍, കാറ്ററിംഗ്‌ സര്‍വ്വീസിലെ പയ്യനെ നോക്കി ഉച്ചത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

ഹേയ്‌, ബോയ്‌, കം ഹിയര്‍, വാട്ടര്‍ കമ്മോണ്‍( Hey, BOY Come Here, WATER COME ON)
കൂട്ടച്ചിരികള്‍ക്കിടയില്‍ പയ്യന്‍ അടുത്തുവന്നിട്ട്‌ നളിനിയോട്‌ രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു. "What a Simple and Powerful English, nice Madam"

ഇതുംകൂടികേട്ടപ്പോള്‍ നളിനിയുടെ മുഃഖം ഒന്നുകൂടി വിളറി, വെള്ളം എത്ര കുടിച്ചിട്ടും അവളുടെ തൊണ്ടവരണ്ട്‌ തന്നെയിരുന്നു. അപ്പോള്‍ അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക്‌ ദേവേട്ടണ്റ്റെ വാക്കുകള്‍ ഓടിയെത്തി.
“ആശയം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ളതാണ്‌ ഭാഷ. അതിനെ അങ്ങനെയെ കാണാവൂ, അല്ല്ലാതെ STATUS SYMBOL ആകരുത്‌ ഭാഷ”